پروژه‌هایی که هم زمانشان معلوم است، هم سودشان

تایم‌شیت را عادت کنید، نه اجبار

تایم‌شیت فقط وقتی دقیق است که ثبتش ساده و روزانه باشد. از تیم بخواهید زمان را روی خود وظیفه و پایان هر روز ثبت کنند؛ ثبت هفتگی از حافظه معمولاً بخش بزرگی از کار را جا می‌اندازد.

نرخ هزینه‌ی هر نقش را از هزینه‌ی واقعی نیرو بسازید، نه از نرخ فروش. سودآوری پروژه فقط وقتی معنی دارد که هزینه واقعی باشد.

برای پروژه‌های بلند، نقاط پیشرفت را کوچک و قابل سنجش تعریف کنید. صورتحساب مرحله‌ای جریان نقد را بهتر می‌کند و اختلاف با کارفرما را زودتر آشکار می‌کند.

پروژه را از قرارداد شروع کنید، نه از فهرست وظایف. محدوده‌ی کار، نقاط پیشرفت، شرایط پرداخت و بودجه را اول ثبت کنید و بعد وظایف را زیر هر نقطه‌ی پیشرفت بچینید. این‌طور هر ساعت کار به بخشی از قرارداد وصل است و درخواست‌های خارج از محدوده زود دیده می‌شوند.

جلسه‌ی هفتگی پروژه را روی سه عدد برگزار کنید: درصد پیشرفت واقعی، درصد بودجه‌ی مصرف‌شده و نقطه‌ی پیشرفت بعدی. اگر بودجه سریع‌تر از پیشرفت مصرف می‌شود، همان هفته باید درباره‌ی محدوده یا منابع تصمیم گرفت، نه آخر پروژه.